Van welke muziek krijg jij KIPPENVEL?

Dries Van HooydonckMuziek2 Comments

Van welke muziek krijg jij KIPPENVEL4

Onlangs was ik in Leuven.

Ik had er in de namiddag gewerkt op mijn laptop in een gezellige koffiebar.

Terwijl was mijn vriendin Clara samen met ons zoontje Tristan (tweeënhalf) elders in de stad kinderspulletjes aan het kopen. Zij is namelijk grote fan van een ecologisch verantwoorde kinderwinkel in de Diestsestraat.

Toen we ’s avonds gezellig met z’n drietjes in een Aziatisch restaurant aan het eten waren, hoorde ik plots muziek op straat.

Tristan had gedaan met eten en samen aan de hand gingen we eens kijken naar wat er allemaal aan het gebeuren was.

Het bleek een straatmuzikant. Enkel zang en gitaar.

En toen gebeurde het:

KIPPENVEL OVER GANS MIJN LIJF.

En dat was nog maar het begin…

De straatmuzikant speelde namelijk één van de favoriete nummers van een groot idool van me: “Wild World” van Cat Stevens.

En wat dat losbracht in mezelf was zo intens. Onbeschrijfelijk.

Heel lang geleden dat ik nog zo in vervoering werd gebracht door muziek. En overmand door allerlei emoties.

Het was trouwens minstens even lang geleden dat ik Wild World nog eens had gespeeld thuis. Kan mee aan de oorzaak liggen.

“Wild World” van Cat Stevens

 

Cat Stevens - Tea for the Tillerman

Wild World gaat over afscheid. Met een ogenschijnlijk simpele tekst weet Cat Stevens perfect te vatten hoe afscheid van een geliefde aanvoelt, en de gemengde gevoelens die hierbij komen kijken.

Als je de tekst niet kent, wil ik je die niet onthouden:

Now that I’ve lost everything to you
You say you wanna start something new
And it’s breakin’ my heart you’re leavin’
Baby, I’m grievin’

But if you wanna leave, take good care
I hope you have a lot of nice things to wear
But then a lot of nice things turn bad out there 

Oh, baby, baby, it’s a wild world
It’s hard to get by just upon a smile
Oh, baby, baby, it’s a wild world
I’ll always remember you like a child, girl

You know I’ve seen a lot of what the world can do
And it’s breakin’ my heart in two
Because I never wanna see you a sad girl
Don’t be a bad girl

But if you wanna leave, take good care
I hope you make a lot of nice friends out there
But just remember there’s a lot of bad and beware

Baby, I love you
But if you wanna leave, take good care
I hope you make a lot of nice friends out there
But just remember there’s a lot of bad and beware

Zo uitgepuurd en simpel verwoordt Cat Stevens gevoelens die eigenlijk maar moeilijk onder woorden gebracht kunnen worden. In de ganse tekst komt amper de verwoording van een emotie aan bod, en toch voel je het door merg en been.

Het nummer is een troost voor wie in dezelfde situatie zit, of heeft gezeten. En het is ook hoopvol, omdat hij vrede lijkt te nemen met het afscheid: “if you want to leave take good care, hope you make a lot of nice friends out there”. En tegelijk is dit zo tegenstrijdig. De persoon met wie je zo lang je leven deelde, gaat nu elders haar mooie kleren dragen, en andere vrienden maken. Hij wenst haar het beste toe maar tegelijkertijd breekt zijn hart.

Hij waarschuwt ook: “But just remember there’s a lot of bad and beware Oh, baby, baby, it’s a wild world“

Ogenschijnlijk zo’n simpele tekst met zo’n simpele woorden, maar dit nummer gaat zoveel dieper…

Stortvloed van weemoed en extase tegelijk

En net zo simpel en puur stond daar een straatmuzikant de ziel uit zijn lijf te zingen, dankbaar voor elke aalmoes die in zijn gitaarkoffer belandde. Gekleed in sobere kleren, niet gewassen, de haren niet gekamd, amper geld voor eten of onderdak.

En dan zo’n boodschap brengen.

In mijn gedachten kwamen allerlei herinneringen naar boven. Vroegere liefjes, mijn prachtige vriendin en moeder van ons kind, en dan mijn zoontje aan de hand terwijl we samen naar deze boodschap luisterden.

Dit alles maakte het schouwspel 10x krachtiger.

Tristan vond de muziek geweldig. Zeker toen hij muntjes mocht geven aan de muzikant.

Maar hij zal later ook door vriendinnetjes afgewezen worden. Ik wil mijn zoon ook behoeden voor “the bad out there”.

En ik zal mijn zoon ook moeten loslaten, en hem met heel mijn hart het allerbeste toewensen op zijn levenspad.

But if you wanna leave, take good care
I hope you have a lot of nice things to wear
But then a lot of nice things turn bad out there 

Oh, baby, baby, it’s a wild world
It’s hard to get by just upon a smile
Oh, baby, baby, it’s a wild world
I’ll always remember you like a child, girl

Behalve intens KIPPENVEL over gans mijn lijf, kwamen zowat alle emoties aan bod die in me zaten. Tranen in de ogen van geluk en van verdriet. Een stortvloed van weemoed en extase tegelijk.

MUZIEK IS EMOTIE

 

Met dit voorbeeld wil ik je maar één ding laten voelen: muziek is emotie.

Het is de overdracht van gevoelens, van één mens naar een andere.

Een universele taal, die mensen dichter bij elkaar brengt. Los van religie, ras, politieke voorkeur, sociale of maatschappelijke status.

Alle mensen zijn namelijk emotionele wezens. (alleen zit dat bij de ene mens misschien wat meer verborgen dan bij de andere. Of door toedoen van vroegere ervaringen en individuele mogelijkheden, krijgen bepaalde gevoelens meer de bovenhand dan andere).

Alle mensen hebben al eens afscheid ervaren. Wellicht herkennen veel mensen zichzelf in deze tekst van Cat Stevens.

Daarom ook dat wij audiofielen veel geld uitgeven aan onze high-end audio setup.

Lipinski Grand loudspeakers Italy

Zo komen we dichterbij die emoties.

Zo voelen we elke noot meer zinderen, elke ademhaling van de zanger met meer lucht, elke aanslag op de piano met meer expressie, elke beweging van de mond van de zangeres tegen de microfoon beter gearticuleerd, meer voelbaar, meer levensecht.

Audiofielen willen emotie voelen door middel van hun installatie.

MIJN TIP: LUISTER MUZIEK DIE JE KIPPENVEL GEEFT

Net omdat muziek je zo in vervoering kan brengen, je kan raken en je diepste emoties los kan maken: luister muziek die je kippenvel geeft.

Er is tegenwoordig zo’n groot aanbod van muziek.

Streamingdiensten hebben ontelbare albums voor jou geserveerd, en je hebt misschien zelf ook een exponentieel groeiende collectie.

Dan is het soms moeilijk om als audiofiel het kaf van het koren te scheiden.

Meestal is het criterium: audiofiele klank.

audiofiele opname

Dus optimaal opgenomen. Of hoge resolutie. Een audiofiele remaster. Of de beste persing.

Maar let op: je bent snel verdwaald in zo’n groot aanbod. En als je enkel gefixeerd bent op audifiele opnames, ga je misschien voorbij aan de echte pareltjes.

Muzikanten die hun diepste emoties uiten. Ongeacht de opname. Want de boodschap is meteen duidelijk.

Zoals bij Cat Stevens.

Die gaf me intens kippenvel over gans mijn lijf. (en nu ik dit aan het schrijven ben, komt dat kippenvel zelfs opnieuw opzetten!)

Daarom mijn tip: beluister ook muziek die je kippenvel bezorgt.

Ze heeft de mogelijkheid om je in de hoogste staat van vervoering te brengen.

Welke muziek geeft jou kippenvel?

Dankzij deze tip heb je misschien zin gekregen in een nummer dat je kippenvel bezorgt? Welk nummer ga jij meteen opzetten?

Laat het me even weten via je reactie onderaan dit bericht.

Ik ben zéér benieuwd.

En zo leer ik misschien nog nieuwe muziek kennen… 😉

Vond je dit artikel interessant? Deel het dan even met je vrienden:

 

2 Comments on “Van welke muziek krijg jij KIPPENVEL?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *